Ik tuimel en val in wervelingen. 

Beschreven door de tijd.

Het zijn steeds van die dingen

die niet gaan als verwacht, tot mijn spijt.

Verwachtingen loslaten

Zijn ze wel echt van mij? 

Laag voor laag maken ze hiaten,

Waar eerst iets was is nu brij.

Maar brij geeft ook vrij

En vrij maakt weer blij

Gaan waar ik niet eerder was

maakt dat ik verwonder.

Dan ben ik niet meer zonder

maar met en in mijn sas