Vorig jaar in december reisde ik voor het eerst naar Egypte. Ik was toen samen met een man en voelde dat deze reis ook bij ons samen paste. Dat was ook zo. We hebben er een fantastische tijd gehad. We hebben er prachtige dingen gezien en ervaren. Maar het belangrijkst was wat ik in mezelf voelde. Een kracht, een eigenheid en iets wat heel oud is. Het voelde als thuiskomen.
En eenmaal weer thuis liet Egypte me niet los. Ik las alles wat ik te pakken kon krijgen.
Ik las o.a. het boek van Erica Rijnsburger : Fluisteringen van vergeten zand. Prachtig boek!
Boeken van Joan Grant: Ogen van Horus, en Gevleugelde Pharao.
Petra Stam de 14 sleutels van Isis met veel informatie over het oude Egypte en hun spirituele achtergrond.
Ik ging een dagtraining doen bij Jan Willemsen en Eline de Boer over het werken met de Ankh, en ik had mijn eigen ritueel wat ik dagelijks deed.
De relatie ging over begin mei en in eerste instantie liet ik Egypte los. Maar het bleef kriebelen.
Ik keek naar georganiseerde reizen en kwam er al snel achter dat dit me niet zou gaan lukken met mijn budget.
Ik vond het spannend om alleen te gaan. Egypte is een land waar men anders naar vrouwen kijkt dan we hier gewend zijn.
Maar gaandeweg ontwikkelt zich mijn reis stap voor stap, vind ik de juiste contacten, tips en informatie. Ik zal daar in een volgend blog meer over vertellen.
Ik ga dus alleen. Ik begin in Hurghada, blijf daar het weekend. Ik wil de woestijn bezoeken, en natuurlijk relaxen aan de roze zee. Dan ga ik met de bus naar Luxor en blijf daar vijf dagen. Vandaar naar Aswan, waar ik in een guesthouse verblijf op Elephantine eiland, waar geen auto’s mogen rijden. Ik kijk naar naar uit! Ook daar blijf ik vijf dagen. En vandaar uit weer terug naar Hurghada, waar ik nog even uit kan drijven.
Meer over de voorbereiding lees je in een volgend blog
Reactie plaatsen
Reacties